9/14/08
วันที่เเดดร้อนเปรี้ยง กูยืนอยู่ที่ใต้สะพานพระรามแปด เป็นครั้งแรก และเป็นการเจอกันครั้งแรกของกูกับมึง มึงไม่รู้หรอกว่าวันนั้นมึงเองติดตามกุไปทุกที
วันแรกที่กูได้คุยกับมึงได้ถ่ายรูปมึง=]
ผู้ชายคนนึงชอบเล่นสเกตกระโดดไปมา
กูกับมึงได้พูดคุยกัน มึงก็ได้ชวนเรากลับมาเที่ยวที่สะพานพระรามแปดอีก"ว่างๆก็มานั่งเล่นซิ"
กูกลับไปที่นั่นอีกหน ไปนั่งเพลินๆอยู่ที่นั่น (ใครเคยไปคงจะรู้ว่าลมเย็นเเละบรรณยากาศดีมากมาก)ดูมึงและเพื่อนๆเล่นสเกต ซักพัก ก็มานั่งแล้วบ่นปวดขา กูเลยสัญญาไว้ว่าจะเอายาทาแก้ปวดมาให้ ครั้งต่อมาที่เรากลับมาที่พระรามแปดอีก กูก็เอายามาให้ มึงรับไปด้วยรอยยิ้ม "ขอบคุณนะ"
...
..ผ่านไป..ไม่นาน
"ยาใช้ดีมากเลย ขอบคุณนะ"
กูกับมึงคุณสั้นๆทางโทรศัพท์บ่อยครั้ง มึงมีเรือ่งที่จะปรึกษากูเกี่ยวกับเรื่องแฟนของมึง กูเองก็รับฟังด้วยความรู้สึกแปลกๆ ได้แต่คอยแนะนำให้มึงใจเย็นลงและสนใจเค้ามากๆ
เราก็สนิทกันมากขึ้นทุกวัน ในระดับนึง อาจเป็นเพระว่าเรามีอะไรคล้ายๆกันบ้างเล็กน้อย
โดยที่มึงไม่รู้เลย ว่ากูคิดอะไร
___________________________________
หลายครั้งที่มึงอยากจะเลิกกับเขา กูรู้ ที่มึงอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ก็เพราะมึงรักเค้า มึงเลิกกับเค้าไม่ได้ และเขาก็รักมึง แค่ไม่เข้าใจกันเท่านั้นเอง
กูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง
เมื่อวันก่อน กูมีเรื่องที่คิดหนัก มึงก็ช่วยทำให้กุหายเศร้า โดยที่มึงไม่รู้เรื่องอะไรเลย มึงก็สามารถเปลี่ยนเรื่องที่ร้ายกลายเป็นดี มึงเปลี่ยนดำเป็นขาว มึงทำให้กุยิ้มได้อีกครั้ง กูยังไม่แน่ใจว่ามันเกิดอะไร
กูแค่รู้สึกว่ากูอยากจะดูแลมึง อยากอยู่ใกล้ๆมึง ไม่ได้ขอให้มึงมารัก กูแค่อยากมองมึงเท่านั้น 3อยากแล้วขอมากไปรึเปล่าวะ?
กูรู้สึกว่า มีมึง กูจะไม่เหงา
มีมึงกูจะไม่เศร้า ถ้ามึงอยู่ข้างๆกูไม่ว่าอะไร กูก็จะสามารถผ่านมันไปได้
เวลาแค่ไม่นาน มึงทำให้กูมีรอยยิ้ม ไม่เป็นไร มึงจะรัก
เขา กูไม่ได้อยากให้มึงเลิกกัน กูแค่อยากทำในสิ่งที่กูต้อง
การอยู่ตรงนี้ ไม่ไกลจากมึงมากนัก กูเลือกที่จะทำไดอะรีนี้
ให้มึง เพราะว่ากูอยากจะเก็บอะไรดีดีระหว่างเราเอาไว้ ถึง
มึงจะไม่รู้อะไรเลยก็ตาม ไดอะรี่นี้ไม่ได้หวังให้ใครมาอ่าน
(จริงๆนะ) เพราะว่า อยากจะเก็บไว้เป็นที่ระบาย เก็บไว้คิดถึง
เก็บไว้จดจำ "ความเป็นเพื่อน" ระหว่างกูกับมึง
กูอยากรู้จักมึงให้มากกว่านี้ รู้มากๆ รู้ว่ามึงเป้นคนยังไง วันที่มึงเดือดร้อนมึงจะคิดถึงกูมั๊ย วันที่มึงเหงาไม่มีใครจะโทรหากูรึเปล่า เห็นอะไรเเล้วจะนึกถึงกูบ้างมั๊ย ฟังเพลงอะไรที่กูชอบ มึงจะยิ้มบ้างรึเปล่า ไม่หรอก ไม่หรอก
ยังไงก็ได้ ไม่ขอดีกว่า กูอยากจะมีมึงไว้นานนาน กูจะไม่ทำให้อะไรอะไรมันแย่ลง กูจะอยู่อย่างงี้แหละ ไม่เอาแล้วที่อยากๆเอาไว้ ยกเลิกหมดเลย อยากอย่างเดียว "อยากให้มึงซื่อบื้อไม่รู้อะไรเลย" กูจะได้ทำอะไรอย่างที่อยากทำ เป็นห่วงมึงได้เต็มที ไม่ต้องกลัวมึงจะรู้ ดูแลมึงได้เต็มที แบบที่มึงไม่ระเเคะระคาย เออ อย่างงี้ดีกว่าอีก มึงจะได้ไม่ไปไหนไกลๆกูด้วย สิ่งที่กูกลัวก็คือ ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้ว กุคาขวดเหล้า ..ตอนที่กูหลับไป กูพยายามไม่คิดถึงคนคนนึง แต่พอลืมตาตื่นขึ้นมา กูก็เจอเรื่องจริง กูไม่อยากเจอเรื่องจริงๆแย่ๆอย่างงั้นอีกแล้ว ไม่รู้จะทำยังไง ก็คงมีทางเดียวก็คือรักษามึงให้ดีที่สุด มึงจะต้องไม่รู้ ไม่รู้ว่ากูคิดยังไงนะ
ความลับ นี่จะต้องเป็นความลับ โอ๊ย กูต้องอกแตกตายแน่ๆ ถ้าไม่ได้พิมพ์ไดอะรี่นี้ทุกวัน
_________________________
เมื่อวันพุธ กูไปหามึงไปรอเจอหน้ามึง แค่แป๊ปเดียวกูก็กลับ มึงคงสงสัยว่ากูมาทำไมวะ แปปๆ ก็กลับ นั่นแหละ กูบรรลุเป้าหมายแล้วไง เจอมึงแล้ว เห็นว่ามึงโอเค กูก็กลับไง
ตอนกลางคืนกูโคตรคิดถึงมึงอะ โดยที่กูลืมไปว่าไม่ควรจะเล้ารื๋อกับมึงอย่างแรก แต่แค่ไม่ถึงนาทีเอง โทรไปกูอยากรู้ว่ามึงยังแพ้อากาศอยู่รึเปล่า เท่านั้นแหละ ไม่ถึงนาทีเอง ว่ากูไม่ได้นะเว้ย!!
วันนี้กูก็ไปซื้อยามาให้มึงแล้วหละ ศุกร์นี้มึงจะไปลำปาง(เค้าว่าหนาวมาก55+)ถ้ามึงแพ้อากาศคงไปแข่งไม่สนุก(แข่งป่าววะ??)กูซื้อยาแบบไม่ง่วงมา แล้วก็พาราแผงนึง กะจะเอาไปให้มึง แต่คงไม่ให้แล้วหละ วันนี้เพื่อนกูเตือนสติกู "แฟนก็ไม่ใช่ ไปเสือกอะไรกับมันวะ ไม่กลัวมันรำคาญรึไง" เออก็จริงของมันนะ กูจะทำไงดีหละ กูเป็นห่วงมึงจัง ไม่รู้ว่ามึงจะรำคาญรึเปล่า กูไม่กล้าทำอะไรทั้งนั้นอะ จะโทรไป มึงก็ไม่รับโทรศัพท์กู เอางี้มั๊ยวะ ฝากคนเอาไปให้ มึงจะได้ไม่เบือ่หน้ากูซะก่อน อย่างงี้คงดี จริงๆกูอยากจะให้มากกว่านี้นะ ยาคลายกล้ามเนื้อ ยาวแก้ปวดท้อง ฯลฯ แต่ถ้ามึงคิดจะไปป่วยขนาดนั้นกูว่ามึงอยู่บ้านนอนดูบางรักซอยเก้าวันเสาร์ดีกว่าปะ??? มึงคงรำคาญกูสินะ..กูขอโทษ กูไม่รู้หว่ะ กูอยู่ในฐานะเพื่อน กูก็ไม่ได้เล้ารื๋อกับมึงมากมายนะ แค่เป็นห่วง ขอโทษเว้ยยย กูขอโทษ
ไม่รู้หล่ะ อย่าโกรธกูแล้วกัน เค้าบอกว่ามีคนรักดีกว่ามีคนเกลียดนะ
(ห้ามคิดว่าถ้ามีคนอย่างกูมารักไม่มีซะดีกว่า...กูไม่ได้รักมึงซักหน่อย!!)
กูทำอะไรไม่นึกถึงใจมึงรึเปล่าเนี่ย??ต่อไปนี้กูสัญญาว่าจะไม่ออกนอกขอบเขตมากไปกว่านี้ แต่..รอบนี้เอายากูติดไปด้วยนะ เผื่อมึงจะไปแพ้อากาศที่นู่น
อยากจะเตือนมึงจิงๆเลยยยยยย อยากจะเจ้ากี้เจ้าการ มึงเอาเสื้อหนาวไปกี่ตัวเนี่ย ถุงเท้าอ่ะ อย่าลืมนะ มันหนาวนะเว้ย ยาทาแก้ปวดกูอ่ะ อย่าลืมเอาไป ที่ชาร์ตแบตด้วย แล้วอย่าเสือกไปเที่ยวไหนนอกเส้นทางหล่ะ เดี๋ยวหลงแล้วจะลำบากพี่เค้า ซึ่งตึ๋ง!!! มึงอ่ะ-.-
นั่นเเหละ กูพิมลงตรงนี้ ถือว่ากูเตือนมึงแล้วกัน(ถึงมึงจะไม่ได้อ่านก็เหอะ)
ไหนๆมึงก็ไม่ได้อ่านแล้ว
กูรักมึงหว่ะ 555555555555555+
ไม่ได้อ่านหล่ะซิ ไม่ได้รู้หล่ะซิ ก็ไม่รู้ต่อไปแล้วกัน!!?
*ไม่ได้พิมพ์ให้ใครอ่านจริงๆ หรือถ้าใครหลงมาอ่านแล้วพบว่ามันไม่สุภาพก็ขอโทษจริงๆนะคะ มันเป็นการพิมครั้งเดียวจบเลยค่ะ
edit @ 20 Nov 2008 23:58:15 by SkYwaY
edit @ 21 Nov 2008 00:00:15 by SkYwaY
